Indiëherdenking Vlissingen: Pijn, hoop en de blik vooruit
Tijdens de Indiëherdenking in Vlissingen sprak Thamara Batenburg over een veelzijdige geschiedschrijving en het belang van vooruitkijken.
De jaarlijkse Indiëherdenking in Vlissingen, afgelopen zaterdagavond, stond in het teken van zowel de pijn van het verleden als de hoop voor de toekomst. Thamara Batenburg, kleindochter van een Molukse KNIL-officier, riep de aanwezigen op om verder te kijken dan alleen de narigheid.
"Herdenken is ook vooruitkijken", aldus Batenburg. Ze stelde de vraag wat er wordt doorgegeven aan toekomstige generaties. Gaat het enkel om de pijn, of ook om het vermogen om naar elkaar te luisteren en elkaar werkelijk te zien, en zo wederzijds begrip en erkenning te kweken?
Haar woorden vonden weerklank in de stad, waar de geschiedenis van Nederlands-Indië en de Molukse gemeenschap diep met elkaar verweven is. De herdenking in Vlissingen, een stad met een sterke band met de Molukse gemeenschap, bood een moment van bezinning op de complexiteit van het koloniale verleden en de nasleep daarvan. De nadruk lag op het erkennen van verschillende perspectieven en het bevorderen van dialoog, met de boodschap dat geschiedenis nooit slechts één verhaal kent.
